Page image — the source of record
Machine transcription
( ٩١ )
چون پینکی شکر زهم برسیداد مده جان شیرین بتنها باد
اگر برکناری جستن بکوش وگر در میان بسن دمنش بپوش
اگر خو و نداری بدشمن درست چو شب شد در اقلیم دشمن متاب
شبیخون چپ پروا کنن چو پانصد بدور و بیست مین
چو خواسنی میدن بشب اهدا حذر کن غیبت ارکمی کمانها
میان دو شکر جو مکرو ورا بماند برن جمیه بر جایگاه
گراو پشن پستی کند غم مدار ورا نور اسپ است غرش با
زمانی که دشمن که یکروزہ راند پیر پنجه زور مندش بماند
تو آسود ہ بر شکر مانده رس که ناداں کشد ظلم بر خویشتن
چو دشمن فکندی بیفکن علم که بانش نیاید جراحت بهم
بسی در قفای هزمیت مران مبادا که دور افتی از یا وران
تو اپنی اگر در پیچا چونغ بکینه نگردت بزو من تیغ
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.