Machine transcription
(٥٥)
چنان سنگ پنہانی شدامیش بود که یاران فراموش کرد ندعشق
چنان اسمان زمین شدبخیل کلاب تر نکردند زرع بخیل
بجوشید پر چشمهای قدیم نماند اب جز اب چشم یتیم
بیوه یی خسته آه بیوه زنی اگر بر شدی دودی از روزنی
چو درویش بی برک دیدم درت قوی بازوان سست در ماندست
نه در کوه سبز نه در باغ شاخ ملخ بوستان خور دو مردم ملخ
دران حال پیش امدم دوستی کز و مانده بر استخوان پوستی
اکر چه بمکنت قوی حال بود خداوند جاه وزر ومال بود
بدو کشتم ای یار پاکیزه خوی چه درماند کی پیشت امد بوی
عتبد ید بر من که عقلت کجاست چو دانی و پرسی سوالت خطا است
ندانی که بسختی بغایت رسید اندان مشقت بحد نهایت رسید
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
