Page 58

( 51 ) پس این مملکت را نباشد زوال ز نیکی ممکلتی کند اشتغال زمرکزش چه نقصان که یار پس است که در وینتی آخرت او سپاست کر سیم و زر ماند و کنج تاول پس از وی چپ رنج دنیا و زان کس که خیری نماند روان دمادم رسد ر حتمش برون بزرگی کز و نام نیکو بماند توان گفت با اہل دل کو نماند الا تا درخت کرم پر دری گر امید داری کز و بر خوری یگی کر پستی و کرم پیشتر بدرگاه حق منزلت بیشتر بکرم کن کند را که دیوان سند منازل بقدر احسان سند سخی باز پس خاین شد مسار نیابد مے مزد ناکر ده کار بحق تا بدان بدشت بیست تو زی چیست کرم نانیست بدانی که عذ ر بداشتی آن را که سپستی بوه تخم نا کاشتی