Machine transcription
( ۲۹۸ )
چو خوان را به مجلسی شمع کرد تو دیگر چو پروانه گردش مگرد
ز حق لب بخوش طبعی آراسته چه ماند بنادان نوخاسته
در وام چو غنچه دهانی ز تو که از خنده افتد چو گل در قبت
نه چون کودکی هچ بر هچ سنگ که چون نقل شو آتش پست چنگ
پس الغزش جمع جور شت کزان روی نیکر چو دیو شست
کرش می بپوشم زار و پاس ورش خاک بوسی بدار و بپاس
پسر انز و دوست دار در کوهی چو خاطر بسته زند هر دم هی
مکن بهر ته زند هردم نگاه که فرزند خویشت بر اید تباه
درین شهر باری بسیم رسید که بازارگانی غلامی خرید
شبانگه مگر دست بر دوش کی سیدن لوح و با خاطر کش
پریچهره سر جواد شادیش ست کین پسره مغز خوابه شت
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
