Page 29

( ۲۳ ) مراعات دهقان کن از بهر خویش که مزدور خوشدل کند کار بیش مروت نباشد بدی با کسے کز و نکوئی بدیدی بے حکایت شنیدم که خسروبشرویه گفت دراندم که چشمش زدید نخفت بران باش تا هرچه نیت کنی نظر در صلاح رعیت کنی الا تا نپیچی سر از عدل و رای که مردم ز دست تو پیچد بپای گریزد رعیت ز بیدادگر کند نام زشتش بگیتی سمر بسی بر نیاید که بنیاد خود کند انکه بنها د بنیاد بد خرابی کند مرد شمشیر زن بچندانکه دود دل پیرزن چراغی که بیوه زنی بر فروخت بسی دیده باشی که شهری بسوخت ازان بهره ورتر در افاق کیست که در ملک و نیا بانصاف زیست چو نوبت برسد زین جهان باش ترحم نویسند بر تربتش