Machine transcription
( ٢٨١ )
یکی صوفیان بس که می خورد و داد مرقع بساقی گرو کرد و واز
اشارت کنان مرغ ازان پشه است که این پیر کژپانت آن پنبه است
بکردن ازو روز و شب شستشام بیار شنفعت خلق غوغای عام
چو خور زو و روزی سخت شد آن بناکام بر دشت خانی کذشت
شب از شهرساری بفکر سخت بخندید طایی و گر روز گویت
مریز آب روی ای برادر بکوی که دستت ریزد بشهر آب روی
نداند حق مردم نیک و بد نکو ای جوانمرد صاحب خرد
که بد مرد را خصم خود میکنی و گر نیک مرد است بد میکنی
ترا هر که گوید فلانکس بد است چنان کن که او پوستین خود است
که فعل فلان را نباید بیان وزین فعل بد می نماید عیان
به بد گفتن خلق چون دم زنی اگر راست گویی سخن هم بدی
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
