Page image — the source of record
Machine transcription
( ۲۷۷ )
دران دز که فضل پیسته قبول ادا و العزم را دل بلرزد ز هول
بجای که دست بر نداینیا تو تندکستن را چه داری بیا
در انجا زمانی که طاعت پرند ز مردان ناپاسب کندند
ترا شرم ناید ز مردی خویش که باشد زنا را قبول از تو پیش
زنا را بعد ز عمت یکپست بطاعت بدارند که کار اوست
تو بی عذر یکسو نیشینی چوزن روای کم ز زن لاف مردی مین
مرا خود چه باشد زبانی زری چنین گفت شاه سخن انوری
چه از راستی بگذری خم بود چه مردی بود کز زنی کم بود
نباید مطرب نفس پرده گیر با یام مستشرقین کرد و گیر
یکی بچه گرک می پرورید چور ور ده شد خواجه را هم درید
چو بر پهلوی جان سپردن نخست زبان آوری پسرش رف گفت
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.