Page image — the source of record
Machine transcription
( ٢٦٦ )
غم آلود در پوست کنجی نشست
بسر بر ز نفیس بهنگاره دست
زنخا و دستش بوسید و بچا
که ای پست جان سر کش از جا
بشد آتش دل وی در هم خنش
بتندی نثار ملامت خوش
دو انگشتش از دید، برچه جوی
که بر کرد و ناپاکی از من نجوی
تو در روی سنگینی شوی شهرساه
مرا شرم ناید ز پروردگاه
چه سود از پشیمانی آری کف
چو سرمایه عمر کردی تلف
شراب از بی سرخ رویی خون
وز و عاقبت زر در ویی بر
بعذر آوری خویشتن در بن
که فردا نماند مجال سخن
پلیدی کند گر به بر جای پاک
چوزشتش نماید بپوشد بخاک
تو از آدمی گر نا پسند ه ها
نترسی که بر وی فتند دیدها
براندیش از ان په از هر گناه
که از خواجه آتین شود چند گاه
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.