Machine transcription
(٢٥١)
پندار اگر پسند قاره شود کبر طمع همیشه اگر کور شود
و گر درنیامد کرم پیشان نهادش تو انکر بود همچنان
سخاوت زیست پیرایه بدو کامس خالی نماند زیر
طبیبانی که از خاک مردم کند عجب داری ار مرد می کم کند
زنعمت نهادن بلندی مجوی که ناخوش کند آب ستاد بوی
بخشد نگی کویش کلابی بان بیلش در میرسد ز آسمان
گر از جاه و دولت بیفتیم دگر بار و نادر شود مستقیم
و گرفتمی کوهدری غم مرا که ضایع نکر دانت روزگار
کلوخ ارچه افتاد و پستی ؟؟ نه فقی که در وی کند کس نگاه
و گرخره اروز وزرآن گراز بیفتد بشمعش بجویند باز
بدر میکنند اسنگنه بر سنگ کجا ماند آئینه در زیر سنگ
پسندیده و نغز ایا خصال که کجاد آید و کور و وجاه مال
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
