Machine transcription
( ٢٤٢ )
زنی چنگ در دست باشوخی خویش
شبانگه چو فرتوتش آمد بپیش
که کین حق تو بد بخت اندرون کیست
چو زنبور بر سخت جز این چیست
بیا سوز مردی زپاماکیان
که آخر نمرد یم تب رایگان
کجا ناز از د سیم و مکنت فتور
چرا همچو ایشان نیک بخت
براور د صافی دل صوف پوش
چو طبل از تهی گاه خالی خروش
که من دست قوت ندارم تم
بسر پنجه دست قضا برسمج
نکردند در دست من اختیار
که چرخ خویشتن را کنم بختیار
یکی با طمع نزد خوارزم شاه
شنیدم که شد بامداد پگاه
چو دیدش نخی مبت د ناک دوست
دگر روی بر خاک مالید و چاست
پسر کفش ای بابک نامجوی
یکی مشکلت می پرسم بگوی
نگفتی که قبله است در حجاز
چرا کردی امروز از ین سو نماز
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
