Machine transcription
( ۲۳۳ )
شبی نیت فکرت همی سوختم
چراغ بلاغت بیفر و ختم
پراکنده کویی حدیثم شنید
جزا پند کندس طریقی ندید
هم از خبث نوعی دران ایچ کرد
که ناچار فرمانخیز درود
که فکرش بلندست و رایش باند
درین شیوه زهد و طامات ند
بزموجست کو بال و گز کردن
که آن شیوه خست بردیگران
نداند که ما را بر جنگ نیست
وگرنه مجال سخن تنگ نیست
بیا تا درین شیوه چالش کنیم
سر خصم را سنگ بالش کنیم
بسعادت بخشایش داورت
نه در چنگ و بازوی و زورست
چو دولت بخشد سپهرمند
نیاید مردلی کی در کمند
بپشتی سید از زمین بره
بشیرا ن سیر جه خورد در دره
چو نتوان با فلاک دست یا ختن
ضرور پست بگر دتش تن دادن
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
