Machine transcription
( ۲۳۲ )
برفتم مبادا که از شه من ببیند و در خیر بر انجمن
بیمایادت لطف کردگار جهان ندیدم ندی از و در بسته جهان
تو آنکه شوی پیش دم عزیز که مر خویشتن را نگیری بچیز
بزرگی که خود را بخردی شمرد به نفی و عقبی بزرگی ببرد
در ین خاکدان بنده پاک شه که در پای است که ناپاک شد
الا ای که بر خاک ما بگذری بخاک عزیزان که یا داوری
گر خاک شد سعدی او را چه غم که در زندگی خاک بودست هم
به بیچارگی تن فدا خاک داد و گر گرد عالم برامد چو باد
بسی بر نیاید که خاکش خورد دگر باره بادش بعالم برد
سحر کا کلپتان همی شگفت برویصاحب بی شخ شگفت
عجب کر بمیرد چنین بلبلی که بر استخوانش نروید گلی
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
