Machine transcription
( ۲۳۰ )
برانی دو شرمجا ره کوپت که رنجید ه د شمن نماند ر پوست
براشفت بر وی که کوری مکر بدو گفت سپالا ر عا د ل عمر
نکورم و لیکن خطا رفته کار ندانستم از من خطا در کندم
چو منصف بزرگان دین بود اند که با زیر دستان حسن نمودند
فروتر بو د هوشمند کرین نهند شاخ پر میوه سر بر زمین
بیا زندمند و ان نصح کنا ن مکن الجالت سر کردن
اگر می بترسی زروز شمار از ان نرسد آپ خطا در گذار
مکن خیره بر زیر دستان ستم که دستیست با لای دست توهم
یکی خوب کر دار و خوشخوی بود که بد سیر تا نرا نکو گوی بود
بخوایش کسی د چو ن گذشت که باری حکایت کن از سرگذشت
دهانی بخنده چوکل باز کرد چو بلبل بصوت خوش اغاز کرد
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
