Machine transcription
( ۲۲۹ )
کرامروز بودی خندان و بجا نکردی خودرا کند دروی کار
بدر کردی از بار که جایش فروکونشتندی بنا واجش
کبر سبطی آب روی مکن ادب میت پیش بزرگان سخن
یکی را که پندار درسه بود مپندار سرکر که حق بشنود
زعلمش ملال آید از وعظ سنگ شقایق بباران رویدسنگ
کرت در دیاری فضلیست خیر ببرکیر و درپای اوپیش ریز
زینی که از خاک افتاد خوار از و برامد کل فصل بهار
مریزای حکیم استینهای در چومی بینی از خویشتن خواجه پر
بچشم کسان سیا ید کسی که از خود بزنگی نمایدیسی
نکو تا بکویند شکرت هزا چو خودکفتی ارس توقع مدار
کیا ی شنیدم که در شبکامی نهاد شمع پای درشت بامی
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
