Page 234

( ٢٢٧ ) زبان آوری چیره‌دستی کرد ز شوخی بگفتن نیک مرد که زنار ازین کرد دستان رَو بجای سلیمان نشیند چو دیو دما دم بشویند چونک بر روی طمع کرد و در صید موشان کوی ریاضت کش از بهر نام و غروز که طبل تهی را رو و بانک او نیکند و خلقی درو انجمن بر ایشان تشریح کنان ن درر شنیدم که کبریت در اثنی خَش که یارب بر این شخص نام خوش دکر راست گفت ای خداوند پاک مرا توبه ده تا نکردم هلاک پسندم ازین عیب‌پوشی دم که معلوم کس ناخوشی دلم گرانی که دشمنت کوید درغ دگر نیستی کور و با درسیخ اکر ابهی شگ را کند کوفت تو مجسموع شوکور کند کفست کیر دغز دمت در روش ضمیر زبان بند دشمن نتوان کیر نه آیین عقلست و رای خرد بی که دانا فریب مشعبه خورد