Machine transcription
( ١٩٤ )
که این مراز پی ماجراست کنون بخت و جاهل چه در حورا
بگردان الش را خاره ببام و عصر بر داده
چه خیر آید از نفس دو همش که صحبت بود با مسیح دمش
چه بودی که زحمت ببردی زش بدوزخ برفستی پی کار خویش
نمی بخشم از طلعت ناموش مبادا که در سر فتد انش
بحشر که حاضر شوند انجمن خدایا تو باز از مکش دامن
دین هم که وحی از جلین الصفا در امد بعیسی علیہ الصلوة
که کر عالمت این گروه جهول مرا دعوت سرد آمد قبول
بگشته ایام و بد رفته روز نباید برس از می دلسوز
به بیچاری که هر که اید برم بینداز من را پستان کرم
از و در گذارم بغلهای زشت با نعام خویش ارمش درشت
اگر عار دارد بعبادت پرست که در خلد با وی بود هم نشست
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
