Machine transcription
( ۱۹۳ )
فرو دادا ز غرفه خلوت پیش پاشان اشا و مقر بر ریش
که عار و برگشته اختر زدم چو پروانه پیران در اشامم
بحسرت تامل کنان شب بسا چو در ویش در پیش پیر مغان
خجل زبر لب عذر خواهان سوز ز شب های در غفلت اورد روز
پسرشک غم از دیده باران منیخ که عمرم بغفلت گذشت ای دیغ
براه اخم نقد عمر عزیز بدست ار نکو یی نیاورده ام
چو من ندهد سر کز نیب با کسی که مرگم به از زندگانی بسی
بپریست انکه در عهد طفلی مرو که پیرانه سر شد بساری
کنام بخش ای جهان آفرین گر گر با من آید بیس اخرین
درین گوشه نالان کنم گار که فریاد حالم رس ای دستگیر
کنون نده از شرمساری پیش روان آب حسرت بروی ارین
وزان نیمه عابد پر پر غرو ابد ترش کرد و بر فاسق ابر و زد
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
