Page image — the source of record
Machine transcription
( ۱۱ )
بروز همایون سال سعید
نوشته در اوان دیباچه
بماندست با دانشی کوهرم
که در بحر لولو صدف نیز هست
الا ای خردمند پاکیزه خوی
تبا کر حریر است و کر پرنیان
توکر پرنیانی نیابی بدوش
سازم سرمایه غیب خویش
شنیدم که در روز امید وبیم
توبزار بدی پسینم در سخن
چوقتی پسند آیدت از هزار
بدانکه در پارس انشای من
بتاریخ نستخ میان و عید
که پرداشد این نام بردل کنج
هنوز از خجالت سراند ر برم
درخت بلندست در باغ وپست
هنرمند نشنیده ام عیب جوی
بناچار حشوش بود درمیان
بکوم کار فرما و حشوم بپوش
بدر یوزه آورده ام پیش
بدان را به نیکا ن حشر کریم
بخلق جهان آفرین کار کن
بمردی که دست از تعنت بدار
چوشکرست بی قیمت اندر ختن
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.