Machine transcription
( ١٧١ )
ملک زین حکایت بسی برشکفت که پیرش ببخشد و چیزی نگفت
و زانجانب اعیان و خیزان اب میرفت بیچاره سرسودبان
یکی گفتش از چارسوی قصاص تبه کردیکی آمد بجانت خلاص
بگوشش فروگفت کای هوشمند بدانجا جا پنی رهاندم بند
یکی تخم در خاک ازان می نهد که روز فرو ماندگی بر خورد
چو بی ازدار و بلای درشت عصائی ندیدی که انجیست
حدیث درست آخر از مصطفات که بخشایش شیر دفع بلاست
مدار از پسنی در بیقه پای که بو بکر سعدیت کشور گشای
بگیرای جهانی بروی تانش جهانی کشاوی دویستی باز
پس ازکیس و در تو باری بزد کلی در چمن حسنم خاری نزد
ترا قدر اگر پس نماند چه غم شب قدر ای نماند سم
بها
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
