Machine transcription
( 164 )
بکشای پند دهان کنم که تا جان شیرینش در سر کنم
ندنشہ دراینه عمیق چو هند که پسیراب سیراب میر داغمیق
که عاشقی : اس اوکیر وگر کویدت جان بده کوپیر
بهشت تن آسانی انکہ خوری که بر دوزخ نیستی نگذری
دل تخم کاران درین کشش چو خرسن باید بند خوش
درین مجلس انگس بکامی رسید که در دور اخر بجامی رسید
حکایت
چنین نقل دارم زمردان راه فقیران منعم که ایا شاه
کہ پیرى بدریوزه شد بجازا در سعدی رفت و اواز داد
یکی کنسش در خانه خلق بیست که چیزی سمندت بشوخی پاست
بدو گفت ای غار نیک سپین که بخشایش سنیت بر حال کپس
بخشا نموش بی رو از خداست خداوند خانه خندا و راست
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
