Machine transcription
( ۱۲۸ )
بزرگیش پر در تباهی نهاد عطار و قلم در سپاهی نهاد
شقاوت برهنه شنایش محشر زبارشن با کر دو نہ یا کیر
نشانش قضا بر سراز قابودک مشعبد صفت کردی در سابک
پسر پای جانش دگر گونه گشت برین ماجرا بد تنی بر گذشت
غماش پست کریمی فتاد تو انگر دل و پست روشن نهاد
بیمار در ویش آشفته حال چنان بودی که سخت بال
تباید کی بر درش مقع بست پنچھی کشید تقع مهامش بیست
بفرمود صاحب نظر بنده را که نشو و کن بر دو اسنده را
چونزدیک باشش جوان ده د بر اور د خویش ده
شکسته دل و پر خواجه باز عیان کرده اشک بیا چهر باز
پرسید سالار فرخنده خوی که اشک زجور که آمد بروی
بگفت انز و لم بشور د بخت براهوال من پر شور دیجت
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
