Page 134

(۱۲۷) نصیحت شتو مردم نیکبخت نباشد در هیچ دل تخم کین خداوند من بان میکند که برخوشه چین پر گران میکند نترسد که نعمت بیست هـا وزان پاغستم بردل اندین بسیار نورمست لکها عنایت پس افتاده را یا وری گرنت دل زیر دستان باید یخت مبادا که روزی شوی زیر تو بنالد در ویشی از ضعف حال برسد خونی خداوند مال نه دینار و ادش و دل دا بروز و شبه باری از ره با برآورد و گفت دل بساطی زجورا و خون کر پسر از غم برادر دو گفت ای کرت توانگر ترش روی باری چرا که می ترسد زغمی خواست بفرمود کوتنه تبه تا غلام براندیش باری ز جز نرام ثنا کردن تشکر پرور دکار اری شنیدم که برگشت از ور و کار