Machine transcription
( ۱۳۳ )
بخشا برونخ امروز پرد که سلطان شب نیست اوراگرو
زن از ناامیدی پر از گفتن نمی گفت باخود دل از خا در ریش
که بر سلطان زمین وزه کویی جتان که افطار او عید طفلان است
خورنده که خیرش نیاید بپرت باز نعایم الد سر دنیا پرست
مسلم کسی را بود روزه راست که درمانده را دهد شام و جاست
وگر نه چه حاجت که زحمت بری ز خود بازگیر بنی طعمه دگری
خیالات نادان خلوت نشین بهم برکند عاقبت کفر و دین
صفاپست در آب آیینه نیز ولیکن صفا را صابست تمیز
یکی را کرم بود و قوت نبود کفافش بقدر مروت نبود
که سفلجاست او ندپستی مباد جوانمرد را شکم پستی مباد
کسی را که همت بلند اوفتد مرادش کم اندر کمد افتد
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
