Machine transcription
( ۱۳۲ )
شنیدم که پسری براه حجاز بهر خطوه کردی دو رکعت نماز
چنان گرم رو در طریق حبی که خا رمغیلان نکندی زپای
باخر زوسواس خاطر پریش پسند آمدش در نظر کار خویش
بتلبیس ابلیس در چاه رفت که نتوان ازین خوبتر راه رفت
کرش رحمت حق نه دریقتی غرورش سر از چاه بر تافتی
یکی هاتف از غیبش آواز داد که ای نیکبخت مبارک نهاد
مپندار کر طاعتی کرده که زیبے بدین حضرت آورده
با حسانی آسوده کردن دلے به از آن رکعت بهر منزلے
بسرهنگ سلطان چنین گفت زن که خیزای مبارک در رزق زن
برو تا زخواست نصیبی برند که فرزند کانت بخستی درند
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
