Page 75

( ٦٢ ) رابعاً چون انسان در داخل حاکمیتی که در وطنش تشکیل یافته ، لااقل بر يك جزء آن که عبارت از چار دیوار يك خانه یا يك دكان يا يك جریب زمین باشد با تصرف حقیقی شرعی حاکم و متصرف میباشد . لہٰذا انسان وطن خود را بسبب مالك بودن خود بر يك جزءی از اجزای آن زیاده تر از جاهایی که هیچ علاقه و تصرفیتی دران ندارد دوست میداشته باشد . بلی ممکن است که این حق مالکیت و تصرف را در دیگر وطنهای غیر نیز حایز شود . اما هیهات ! هر دو دلسوزند اما این کجا و آن کجا ؟ در وطن غیر ، انسان مالكانه و متصرفه خود را دايماً بنظر عاریتی يك چیزی تصور می کند ، به اطراف خود چون نظر کند از قوم خود ، از قبیله خود ، از ملت خود همسایه نمی یابد . حتی اکران خاك بزبان آید هم خواهد گفت که ابا و اجدادت در من مدفون نیست اول به هوای حیات پرور و محصولات جان آور من پرورش نشده ، تابع حاکمیتی هم نیستی که بر من حاکم است ، بناءً علیه تو از من نیستی !