Page 45

( ۳۲ ) حالا باید که يك موازنه حکمیۀ دراین باب بعمل اورده حکم باید کرد که اصل جایی که انسانرا مجنون و مفتون خود میسازد همان جائیست که انسان در آنجا توطن ـ یعنی اشیان بندی خانه داری خودرا دران کرده باشد ومدار معیشت وزند کانی خودرا در آن کرده باشد . حال انکه ( منشاء ) نام وطن ، این صفات روحانی ، واستفادۀ معنوی را در بر ندارد ؛ از انسبب اگر منشاء خودرا از دست بدهد ؛ یا از منشاء خود جدا شود كويا يك چیزی بزرك ضایع و غائب کرده نمیباشد ! بلی ! این جهت موازنه حکمیه را در هیچگاه از پیش نظر دور نباید داشت که انسان تا بوقت داخل شدن به قبر خود بمحبت و سودای ( منشأ ) خود میاند ، و در هر جا و هر حالی که باشد از تفکر وسودای آن خالی نمیگردد . حتی در خواب هم گاهی که منشاء خودرابه بیند يك لذت عجیبی حس می کند ، اما بدرجه که فدای جانرا در راه آن آسان بداند نیست ٠:٠