Page 44

( ۳۱ ) آه ! چه مقدس مقامیست ان مقام که انسان انچنان يك زمان بیغمی و تازه كی خود را در ان ديده باشد ، و با مرد و زن ، و كوی و برزن ان شناسائی اشنائی پيدا كرده باشد ، هر دختر و پسر انجا را مانند خود خود را مانند ان ديده و با هم دويده و نشسته و برخاسته باشد ! ايا ممكن است که خود را با انها و انها را با خود اولاد مادر يك وطن نداند و نیندیشد ؟ حالانکه اگر انخاك بزبان آيد و قوه تکلم را داشته باشد او نیز به ان ادم میفهماند که «ترا به نظر اولاد خود میبینم». زیرا انخاك مبارك است که ترا مانند يك والده در اغوش تربیه خود پرورانیده؛ و تربیه کرده ؛ و چون شما نیز این جهتها را ملاحظه و موازنه نمائید هیچ شبهه نیست که به انخاك مبارك بنظر والده نظر خواهید کرد . چونکه شما نیز بخوبی میدانید که در اغوش شفقت همان خاك مبارك دنيا را ديده ايد و خود را شناخته اید . لہذا از تصویر و تحریریکه تا به اینجا در باب ( منشاء ) بیان گردید درجه قدسیت و سبب محبت ان البته تايك درجه فهمیده شده باشد .