Page 89

۸۴ هیچ بهبـود خـود نمیـدانم بجـز از لطف و فضل یزدانم از مشایـان دعـا طمع دارم بلكه خطی رسد بدیـوانم ای بری از سمات نقص و زوال چشم دارم سوی صفات جمال هم رجا دارم از کمـال اليقين كه شفيعم بود رسـول امين هر قدر مذنب گنهكارم نیست باٌسم ز عفو غفارم گو كريم و رحيم و ستّار است هم عفوست گرچه قهّار است دو قهرش بود باهل نفاق هم بكفّار و هم باهـل شقاق یارب از کیش احمد مختار حـظّ نیکی بده تو ای غفّـار یاالهـا توئی كريم و رحيم ای پناها توئی حكيم و عليم ظلم و جهلست مهج و كریـم شهوت و حرص و آز ترسیـم غرقم اندر كبـار عصيـان غرقم اندر ذخار طغيان جز بلطف تو نيست ملجا من غیر فضل تو نیست منجا من نیست زاد فقیر در راهم سائلم از در تـو میخواهم گرچه در کرده های بد مُـردم ناامیـدان در تـو میگردم عبـد ستـارم و رجـا دارم که دهـد در جوار خود بارم