Page 98

- ( 67 ) - مهندس - بلی . پانکروف - موسیونر ده نون ! من میگویم که اگر مهندس ما ازین گوشت تتراس يك كمتری بخورد ، سخن شمارا بهتر شنیده میتواند . اینرا گفته از سینۀ مرغ يك پارچه بدهن مهندس کرد . مهندس گوشت مذکور را یکقدری جوید . دیگر باقماندۀ گوشت تتراس را بر تاب و دیگر رفقا که از گرسنه گی بحال فلاکت رسیده بودند تقسیم شد. توپ را نیز فراموش نکردند کشتیبان گفت : - هر چه که باشد ، در ینوقت همینقدر ! هاموسیوسمیت : اینرا هم بشما بگوئیم که ما در جهت جنوبی يك خانه بسیار مکمل داریم که اوتاقها ، وحولی و تحویلخانه، وصندو قخانه و همه چیز را مالکسـت . یکچند در جن مرغهای شکار شده که هاربر آنرا ( قو روقو ) میگوید نیز داریم . برای شامايك سدیه نیز حاضر کرده ایم . در هر وقتی که بخوا هید شمار ابه اقامتگاه خود برده میتوانیم . سیروس - تشکر میکنم دوست من ، خوب بگو به بینم ژه ده نون چه میگوئید ؟ ژه ده نون همه واقعه هائیکه بر سرشان آمده بود از وقت افتادن مهندس به بحر تا به ایندم همه را یکان یکان نقل و بیان نمود . سیروس سمیت با یکصدای لرزانی پرسید که : مهندس - لکن آیا شما مرا بر سرسنگهای ساحل نیافته اید ؟ ژه ده نون - نی ، ماشما را در همین مغاره یافته ایم . مهندس - آیا درین مغاره شما مرا نیاورده اید ؟ ژه ده نون - نی . مهندس - آیا این مغاره از دریا چقدر مسافه دارد ؟ ژه ده نون - بقدر نیم میل که ما هم این مسافه را دیده از آمدن شما تا به اینجا متحیر مانده بودیم .