Page 53

— ( ٣٠ ) — گردید . زیرا با وجودیکه روزهم شد باز بدیدن هیچ چیزی کامیاب نمیشوند . ناب ، وژه ده ثون بطرف دریانظر دوخته اند ، که بلکه از رفیق ضایع شده خود شان يك اثری به بینند هاربر، و پانقروف نیز بطرف جهت غربی نظر دقت خود را بسته اند که بلکه يك نقطه سلامت و زنده گانی بیابند . حالا آنکه هیچیکی شان چیزیکه آنرا میخواهند نمی یابند ، و نمی بینند . پانقروف گفت : — اگر چه بچشم نمی بینم اما بخوبی حس میکنم که در پیش روی ما يك قطعه موجود است وهم ازین مسئله آنقدر امین وخاطر جمع که در نبودن خودم در ریبموند ! والحاصل يكنيم ساعت بعد از طلوع شمس در ه یکقدری برطرف شده هر طرف جزیره یکقدری پدیدار و آشکار گردید . رفته رفته هو اخوب صاف شد . از یکطرف چنانچه بحر محیط که در پیش روی شانست تمامها دیده شد . از دیگر طرف يك ساحل بسیار لطیفی که با درخت های بسیار بزرگ و سبز و خرمی مزین بود در نظر محنونت و شکر گذاری فلاکتزده گان بیچاره جلوه نمود . بلی ! نقطه سلامت در انجاست . در مابین این جزیره گکی که فضا زده گان در انجاست ، و ساحلی که در مقابل شان دیده میشود بقرانجی نیم ميل يك آبنایی موجود است . بمجرد دیده شدن ساحل ، یکی از فضازدگان بی آنکه با کسی مشورت کند دفعةً خود را در آبنا پرتاب نمود . این آدم ناب وفاء آب بود که برای جستجوی بادار خود يك آن اولتر خود رابه آنساحل رسانیدن میخواهد . تا ٥ پانقروف او را ایستاده کردن میخواست ناب خود را در آب انداخت . ژه ده ثون نیز خواست که در عقب ناب خود را به آب بیندازد . ولی پانقروف مانع آمده گفت : — آیا میخواهید که از آبنا بگذرید ؟ ژه ده ثون — بلی ! پانقروف — چون چنینست از من بشنوید . ناب برای معاونت افندی خود يك ساحل بسیار لطیفی که با درختهای بسیار بزرگ و سبز و خرمی مزین بود در نظر فلاکتزده گان جلوه نمود