Page 339

-( ۲۸۸ )- کشتیبانی وحشی عودت کرده است . رفقا به بسیار حیرت به این حرکت وحشی نظر کردند و امیدواری کلی به بازگشتن حال اصلی او حاصل نمودند . رفته رفته کار کشتی نشینان کسب وخامت مینمود پانقروف از گمکردن راه در میان این عمان بیپایان خیلی بهراس افتاده بود . در ۲۰ ماه تشرین اول باد آرامی وسکونت پیدا کرد ، ولی هوا خیلی دمه حاصل نمود ، وتاریکی و سردی بسیازی بعمل آمد . آنشب را رفقا به بسیار اضطراب و اندیشه و نا آرامی میگذرانیدند . سمت حرکت شان یکقلم مفقود بود ، کشتی را به تخمین بطرف جزیره خود میراندند . بسبب دهیم آنرا نیز داشتند که بخیرو نادیده بجزیره رسیده کشتی شان بسنگی برخورده از هم پاره پاره شود . یا آنکه جریان شدید کشتی را به بسیار دور جاها کشیده ببرد . پانقروف بنابرین اندیشه ها و تصورها خیلی متأثر و اندوهناك زمام سكان كشتی را بدست داشته نا امیدانه در تاریکی تیره درون شب دیدن نقطه سلامتی را منتظر بود . بعد از نیمشب دفعة بپا خواسته فریاد برآورد که : - آتش ! آتش ! بواقعیکه پانقروف در جهت شمال شرقی یك ضیای بسیار شدیدی دیده بود که بقدر بیست میل مسافه دور مینمود . ژه ده نون گفت : جزیره در انجاست . این ضیا مطلق از آتشیست که مهندس برای رهنمائی مایان افروخته است . بونادوانتور یکسر بسوی شمال رفتار داشت . پانقروف روی توجه آنرا بسوی نقطه تابناک بزرگی که در افق شرقی بقدر یك ستاره بسیار درخشنده بزرگی مینمود. توجه ساخته و بادبان را بخوبی باز کرده بسرعت رفتار آورد. تا آنکه بوقت دمیدن شفق بعد از انکه مدت چهار روز بر روی آب دریائی شده بودند بسلامت در کنار ساحل آمیزش نهر مرسی با دریا بونادوانتور بخخشکه توقف نمود .