Page 317

- ( ٢٦٨ ) - در جنگل فاروست در میان گودالها انداخته باخاك پوشانیدند . ازین شبیخون کولیها که موجب خسارت بزرگی برای کشتزارهای مرغباتچه های تپه منظره وسیعه میشد مها جران عبرت گرفته بعد ازین قرار دادند که تاهمه پلها را بر ندارند هیچگاه بغرائیتها وز بر نیایند . ژوب که در اول امر حال مرضش خیلی موجب اندیشه مهاجران گردیده بود آهسته آهسته بر مرض غلبه نمود . تبش کمتر گردید ، زخمهایش نیز کمترکی رو به التیام نهاد . ژه ده ئون که یکقدری بطبابت آشنایی داشت از رهایی یافتن ژوب از تهلکه امید وار گشت . در ١٦ ماه آغستوس ژوب به طعام خوردن ابتدا نموده ناب نیز برای رفیق صادق خویش طعامهای چرب وشیرین حاضر میکرد . ژوب يك قصوری که دارد پر خواری و شکم پروری اوست . گاه گاهی که ژه ده ئون سینه از پرخواری ژوب به ناب شکایت میکرد ناب بجواب میگفت که : — بوزینه بیچاره بجز خوردن دگر هیچ ساعت تیری ندارد ، چرا او را ازین ساعت تیری محروم نمائیم . ژوب بعد از انکه ده روز کامل بر فرش بیماری افتاده بود بر پاخواست. مانند هر بیماری که از بیماری نومیخیزد او نیز اشتهااش باز شد . زخمهایش نیز سراسر التیام پذیر گردید . ژه ده ئون چون میدانست که حیوانات بواسطه خوراك بقوت می آیند از اثر و هرچه که خواهش میداشت به بوزینه میدادند . ناب چون اشتهای باز ژوب را میدید طعامهای گوناگون را در پیشش خرمن کرده میگفت : — مخور ای صادق و فاشعار مخور ! تو در راه خدمت ماخون خود را ریختی، وظیفه ما حالا اینست که آن خون را پس بجای بیاریم . در بیست و پنجم ماه آغستوس ناب دیگر رفقا را فریاد کرده بقهقهه بسیار بلند ژوب را نشان داده گفت : — به بینید ، ببینید ! رفقا دیدند که ژوب بر يك چوکی در پیش پنجره غرانیتهاوز تکیه زده نشسته ومانند