Page 26

-( 15 )- وندی دیگر تکیه گاه و پناهی برای شان باقی نماند. بشام یکساعت باقی مانده بود که بالون بقدر سه صد قدم بر سطح بحر فرو آمده بود. درین اثناسگ دفعتهً يك عوعوه نمود . یکی از سیاحان گفت : گمان میبرم که ( توپ ) یکچیزی دید .[ توپ نام سگ شانست ] . در عقب این سخن فریادها و فغانهای سیاحان بفلك بر شده همه بيك زبان گفتند : خشکه ! خشکه ! بحقیقت که در جهت جنوب غربی يك زمين بسيار بلندی بنظر سیاحان دست شسته از جان برخورد . اماچون این خشکه نیز بقدر سی میل دورتر مینمودرسیدن بالون تابه آنجاكم از كم بيكساعت قطع مسافه کردن ، و آنهم بشرطیکه باد بالونرا برابر هم ما ن طرف براند ، و خط حرکت آنرا تبدیل ندهد وابسته بود که آیا تابه آنوقت گاز بالون خواهد ماند یانی ؟ و بادبالونرا برابر بران خشکه خواهد راند یانی ؟ این است مسئله دهشت انگیز مرگ ، و زنده گی ! سیاحان بیچاره نقطه سلامت را بچشم می بینند ، ولی امید رسیدن آن برای شان مجهول ! اینراهم نمیدانند که آیا این خشکه جزیره است یا قطعه ؟ زیر اسیاحان ما بدم باد افتاده ازینهم خبر ندارند که بکدام سمت وکدام طرف میروند؟ بهر حال اگر جزیره باشد، یاقطعه باشد،مسکون باشد، غیر مسکون باشد یگانه نقطه سلامت همانست . بهمه حال به آن رسیدن لازم است . در ساعت چار بالون بدرجه رسیده بود که خود را بر هوا گرفته نمیتوانست و بر سطح بحر مالش یا فته میرفت . یکچند باره و جهای بحر برسیاحان بیچاره آب پاشی نیز نمود . این آب افشانی سنگینی بالونرا زیاده تر میکرد . بالون مانند مر غیکه ببال آن سرب بسته شده باشد بکمال زحمت خود را بر میداشت ! بعد از نیمساعت بخشکه بقدر نیم میل مسافه باقی مانده بود . لکن بالون هم سراسر از گاز خالی شده بحال غرق شدن رسیده بود . سیاحان بیچاره یکچند بار در آب غوطه خورده باز بر امدند . درین اثنا خیمه بالون بسوی سطح بحر میل نموده غلطیدن