Page 228

- ( ۱۸۹ ) - دقت میخ شده بود . دو پیپ سربسته ئیکه از زدن آن و صدائیکه از ان میبرامد خالی بودن آن معلوم میشد بار یسمانهای بسیار کلفت و محکم از دو طرف به صندوق مربوط شده بود . پانقروف چون به گره ریسمانها دید فهمید که گره کشتیبانانست . اینرا هم دانستند که اشیای درون صندوق به بسیار خوبی محفوظ باشد . زیرا صندوق از هیچ طرف زده و زخمی نشده بود اینرا هم استدلال نموده توانستند که این صندوق در بحر بسیار وقت نمانده باشد . و هم معلوم میشد که یك قطره آب هم در درون صندوق ندرآمده باشد . از قرار تخمین مهاجران چنان معلوم میشود که صاحبان کشتی چون دیده اند که کشتی شان غرق میشود اشیای لازمهٔ خودشانرا درین صندوق انداخته و با دو پیپ خالی آنرا بسته بدریا انداخته اند که اگر بساحل برسند بی اسباب نمانند . مهندس گفت: — حالا ما این بار را تا به غرانیتها وز کش کرده میبریم در انجا آنرا باز کرده می بینیم . باز جزیره را دور میکنیم . اگر در دیگر طرف جزیره آدم یافتیم و صاحب صندوق بودند اشیای شانرا بدست شان میدهیم ، واگر نیافتیم ...... پانقروف — برای ما میماندنی ؟ اما آیا در میان صندوق چه خواهد بود ؟ در ین اثنا بحر بمد آغاز نهاده بود. آب تا بزیر صندوق و پیپها آمده بود. یکی از ریسما نهائیکه بار به آن بسته شده بود باز کرده شد ، و ریسمان بکشتی ربط گردید. ناب و پانقروف دیگر بار از اطراف پاریس کردند . هرکس به صندال سوار شدند ، و کشتی رارانده بار را با خود کشیدند . نام این دماغه را ( دماغهٔ مال بیصاحب ) نهادند . بار خوب سنگین بود . پیپها صندوق را بدشواری بر روی آب نگه میداشت . پانقروف از بیم آنکه مبادا ریسمان کنده شده بار بذریا غرق شود برخه دهمین لرزید . نهایت بعد از یکنیم ساعت بساحل غرانیتهاوز واصل شدند . بحر چون بجزر آغاز نهاده بود کشتی بابار در ریگهای کنار دریا نشسته توقف نمود . ناب بتاخت شده انبور و چکش را از غرانیتها وز بیاورد .