Page 117

- ( ٨٦ ) - پانکروف گریختن آنها را بدید گفت: - حالا خوش آمدید ! باز انشاء الله با هم خواهیم دید ! دیگر رفقا ازین سخن پا نکروف خنده خود را منع کرده نتوانستند . رفقای قضا زده باز بر رفتار خودشان دوام ورزیدند . در جاهائیکه بران میگذشتند مجرا های ماده سیاله ئیکه آنرا (لاو) میگویند و از دهنه های کوههای آتشفشان در اوقات فوران شعله فشائی شان جریان می یابد و بعد از ان سرد شده مخملکهای آهن مانندی تشکیل میکند دیده میشد . اکثر به گودالهای معدن گوگرد نیز تصادف میکردند که بدور خوردن اطراف آن گودالها مجبور میشدند . در بعضی ازین گودالها گوگرد بحال تبللور دیده میشد. هر انقدر که بالا شده میرفتند اشجار و نباتات کم شده میرفت . تانجائی رسیدند که بجز بعضی درختعای بسیار قوی هیکل ( چام ) که از جنس ارچه است در یکان یکان جا دیده میشد دگر هیچ درختی پیدا نبود که آنها هم بهمه حال بسیار متین و محکم درخت هائی باشند که در چنان جاهای بلند پایداری توانسته اند . از طالع سیاحان هوا خیلی خوب بود بلکه یکقدری بسردی مایل هم بود . قبه سما در هر طرف بسیار صاف و در خشان بود . در همه اطراف قضا زده ها يك سكونت وسکوت عمومی حکمفرما بود. شمس تابان در پشت زروه کوه درامده چشم های سیاحانرا از تماشای جسم منیر خود محروم ساخت . سایه کوه این طرف کوهرا که سیاحان بران میبرامدند احاطه کرده بود . در جهت شرقی بعضی سحابپاره های بسیار خفیفی رونما گردید که آنها هم از انعکاسات شعاعات زرین آفتاب رنگهای مختلفه بوجود می آوردند . تا بزروه نخستینی که قضا زده گان امشب بران رسیدن و شب را در انجا گذرانیدن میخواستند هنوز بقدر پنچصد قدم راه باقی مانده بود اما برای قطع کردن اینقدر مسافه دو هزار قدم راه رفتن شان ضروری دیده میشد . زیرا گودالها را گردش کردن . و از مجراهای لاو که دريك زمانی کوه آتشفشان آنها را بوجود آورده گذشتن بهر میقدر راه پیمودن قضا زده گان را مجبور میداشت. و این مجراها چون اکثر از لاوهای انجما د یافته