Page 108

-( ۷۷ ) - و نشانه ها میگذاشت . بقدر یکساعت بهمینصورت در جنگل راه پیمودند . ولی هزار افسوس که بهیچ شکاری بر نخوردند . کشتیبان خطای خود را دانست . زیرا کنار نهر را گذاشته در میان جنگل درامده بودند . لهذا بازپس گشته ساحل نهر را گرفتند . ناب پانقروف را خطاب کرده گفت : — خوب پانقرف ! اگر شکاری که به افندی من وعده کرده عبارت از همین باشد به آتش بسیار احتیاج ندارد ! پاتقروف — صبر کن ناب ! تنها شکار نی بلکه : . . . . ناب — بلکه چه ؟ پانقروف — بلکه آتش هم موجود نخواهد بود ! تاب — مگر شما بر سخن افندی من اعتماد ندارید ؟ پانقروف — دارم . ناب — پس چرا بر آتش افروختن او باور نمیکنید ؟ پانقروف — اگر راست بگویم تا آتش را بچشم خود نه بینم باور نمیکنم والسلام . ناب — چون افندی من بگوید که آتش افروخته خواهد شد البته که می افروزد . پانقروف — دیده خواهد شد ! شمس تابان هنوز ربع دایره سما را تجاوز نکرده بود شکار نیز تا بحال پیدا نشده بود . ولی توپ ورفقا از تجسس وتفحص وانه ایستاده بودند . درین اثنا نظرهاربر بر یکدرختی برخورده وفریاد برآورده ! — آه به بینید ! درخت بادام . الحق که درخت بادام بود ، اما بادام جنگلی ، وبادام بسیاری داشت . این نوع بادام جنگلی در اوروپا وامریکا بسیار پیدا میشود ، وخوب لذت دارد . رفقا بر درخت مذکور هجوم بردند ، وبادام بسیاری جمع کرده جیبها وبغلهای خود را