Machine transcription
۱۳۹
وطن عزیزم، افغانستان
و برادران دینم، افغانیان را خطاب
ایوطن عزیز ! وای مسکن محبت انگیز ! از هنگامیکه سوق مجبوریت،
و ذوق غربت مرا از خاك پاك دل چسب صفاناكت برون انداخته ، و
تسیار قسمت ، و اضطرار معذوریت از دیدار فرحت اثار آب و هوای دلا
ویزت محروم ساخته ، خنجر فراقت جگرم را پاره پاره نموده ، و درد
حرمانت وجودم را پا مال الم داشته .
نمیدانم دلم را بچه گونه از حرمانـت تسلیت بخشم ، و نمی فهمم بچه حیلـه
قلبم را از هجرانت شکیبایی دهم !
کجا تسلیت ؟ و چسان شکیبائی ؟ در حالتیکه اجزای فردیهٔ وجودم از
خاك پاك تو تشکیل یافته باشد ؛ و ذرات بدایت حیاتم از آب و هوای
جانفزای تو جمع آمده باشد ؛ و اول خطوهٔ مرحلهٔ زندگانی ام عبارت از
زمین دل نشین تو باشد ؛ و گوشت و پوست ، و استخوانم همه کی بخاك ، و
آب ، وهوای توپرورش یافته باشد . پس چسان میشود كه خاك پاكت را
فراموش نمایم ، و دلرا بدوریـت تسلی و شکیبائی بخشم !!
عشق تو در درونم و مهر تو در دلم باشیر اندرون شد و با جان بدر شود
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
