Page 60

( ٥١ ) هها ، آبشارها ، چمنزارها هست یا نیست نمیدانستند . بیچاره گگها ! ... چه قدر عاجز و چه قدر بی قدرت بودند ! اگر بهمین حال ترک شوند از سردی و گرسنه گی هلاک شدن شان محقق بود . لکن حضرت خالق تعالی برای این چوچه گگها دو عدد حامی مشفق تعیین فرموده که آنها هم عبارت از پدر و مادر شانست که در یک کنار آشیان بپا ایستاده بودند . سبحان الله ! در انقدر وجودهای كوچك حكم بالغه خلقت آن جوهر بزرک عشق ومحبت ، و آن حس رقیق عجیب پدری و مادریرا چسان گنجا نیده است ؟ چون بغور مینگریستم میدیدم که در هر طپش دل شان یک حس شفقت و محبت بزرگی درباره اولاد شان موجود بود . بسوی آشیان خم میشدند ، غذائی را که بمنقار آورده بودند به چوچه گگهای خود تقدیم می کردند . این چار چوچه بلبل بچه گونه یک تلا شی و چقدر یک هوسی گردنهای خود شانرا دراز می کردند ، ومنقار های خود شانرا میکشادند که از دیدن آن حقیقتاً انسانرا حیرت دست میداد. کوشش تغلبکارانه ربودن لقمه بزرگتر را ، و قاعده طبیعیه گرسنه گذاشتن قوی زبونتر خود را در میان حواس این بلبلکهای معصوم که هنوز ، دنیار انمیشنا سند ، وحیات را نمیدانند که چیست ؟ بکمال خوبی عياناً