Page 352

۳۴۰ حکایت شنیدم به پیش رسول خدا بیان کرد شخصی چنین ماجرا زنی است بس عابد و پارسا که شبها نخسپد زترس خدا همه شب بود در قعود و قیام بروز است از وی نماز و صیام ریاضت از و هست تا اندازه بیش بزهد و بتقوی است با دین و کیش عبادت اتو هست لیل و نهار بجز یاد حق دیگرش نیست کار جوارش بود شخص دیگر بزار ز دستش بسختی برد روزگار چو بشنید آنسید انس و جان بفرمود آنکه بپاسخ بیان که آنزن بود دوزخی بالیقین نه بیند ره خیر از کیش و دین چو همسایه از وی دل افکار شد عبادت زوی جمله بیکار شد بود حق همسایه بین بیشتر رساند به همسایه چون او ضرر نه بخشد خدایش بدوزخ برد نه سود از عبادت برایش بود بود اینچنین حق همسایه باز ازین حق همسایه کارکبا؟