Page image — the source of record
Machine transcription
۳۳۷
همه وقت یاد خدا آورند همه وقت در ذکر آن داوند
همه ذکر گویند و مصروف فکر نیارند جز حق ذکر جای فکر
نشسته چو استاده ور هر روان چه اُفتاده ذکر خدای جهان
رَوَد نی نَفس جُز بیادِ خدا دل و جان و تن بَهرِ ذکرش جدا
چو اینحال شد بَهرِ سالک قرین فراموشی آید کجا اندرین
فراموشی و دوست دور اند از اندوستانند اندر حضور
حضور و فراموشی آید نه راست حضور ار بدانی تو ذکر خداست
ولا تنابزوا بالالقاب
میتواند مردم را بنامها بَد
کسی را نخوانند یا نام بَد همین شیوه از سالکان تا ابد
چو حق منع فرمود اندر کتاب که نام کسی را بزشتی متاب
کسی کو بوَد پیر و شرع و دین ندارد نگه چون زبان را ازین
ز قولِ خدای زمین و زمان بپاکان همین شیوه آمد عیان
نیارند نام کسی را بزشت ز ایشان همین کیش و دین سرشت
سراجی پهلوی ۳
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.