Page image — the source of record
Machine transcription
۳۳
امانت زحق چون بدینسان برند اماناتِ مردم چرا نَسپرند
چو در حفظِ اذکارِ ذِکر خدا دمی نیست سالک بَعِيد و جُدا
همه حفظ دارند اذکارِ هُو بذکر خداست در جستجو
امانات حق را چو حافظ بود ازین حفظ سالک چرا دَر رُمود
خیانت بود حق با هر زبان خیانت زعا و زیانست و تان
خیانت کنیم و زیانها بریم خیانت کنیم و از آن خود دَریم
امانت اگر در بیاریم پیش ببینیم لَذّت زدین و زکیش
کسانیکه دارند امانت بجا بایشان امانست از کردگا
رضای خدا بهر ایشان مُدام همه وقت موصول کأم مرام
فراموشی آید نه در شان هیچ ولا یَسُو مَا ذَکَرُ دِگری که پویند در آن رِنج
فراموش نکنند چیزیرا که بیاد داده شود
وفا چون بحد نهایت بود از آن ذکر مارا کفایت بود
نیاید به آئینه پاکِ شان بجز ذکر مولا دگر در میان
پویا بند اذکار حق در ضمیر شود قلب شان همچو بَدرِ مُنیر
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.