Page 317

۳۰۵ همه عرض کردند کای شاه دین ز راه عنایت بفرمای این بفرمود آنسید انس و جان که آن سعی مصلحت در مومنان بود دوازدهم ز راه یقین که پوشی همه پرده مسلمین گذشته زعیب مسلمان نسازی زعیبش کسی منفعل شماری نه عیبش پیش کسان چو بینی بپوشی بقدر توان بود قول آنسید دو جهان که هر کس بپوشید عیب کسان خدائی که ستار عیب است او بعبیش نیارد گهی گفتگو ز ستاری خویش روز جزاء نگرداندش عیب او برملا بروز قیامت ز انعام عام رساند مر او را بعالی مقام چو ستاری از خاصیت اوست به آن رغبت از دان اهل صفا بود سیزدهم بدان ای امین که در جای تهمت نباشی مکین که بیند مسلمان دیگر ز دور بدیدت نیفتد بجرم و قصور به مؤمن گمانی چو آورد بد بماند میان گنه تا ابد حکایت دوازدهم