Page 316

۳۰۴ چو آید عزیزی ز قومی بجای عزیزش بدارید از فکر و رای عزیزی چو می آمدی بر رسول بوی عزت بیش بودی وصول ردای مبارک بدادی بان نشاندی بعزت ز لطفش بران ازین شیوه فخر دنیا و دین چو واصل نمائی ز راه یقین بمؤمن دهی عزت و احترام خدا یت دهد عزت و احتشام تو خوش باشی از خلق و خالق ز تو ز خلقت فزاید همه فکر و هش بدان یار دهیم ز راه یقین که باشی به اصلاح مؤمن قرین نزاعی چو واقع شود در میان کز ان کینه افتد میان کسان تو ساعی شوی از ره کثرت دین که آید در ایشان صلاحی قرین ز دفع نزاع و حصول صلحا میان دو مؤمن بیاری فلاح شنیدی که آنشاه هر دو جهان چه فرمود در حق مصلح بیان باصحاب فرمود آنشاه دین که آرید بر این بیانم یقین بگویم عملی که به است از صلوة هم او به زصومست و هم از زکوة کاپشه و هشام