Page 310

۲۹۸ شمارم بتو چیزهای فرید که هستند در گنج عرفان کلید بود اولش اینکه بر مؤمنان پسندی همان کو پسند یجان همه مؤمنانرا بدانی چوتن شماری تو خود را چو عضوی درین بدردش بود حال تو هم چنان که آید بتو از المها زیان بشادیش دلشاد باشی چنان که گویا تر اختر می شدعیان دویم آنکه از دست تو ور زبان نرجند مسلمان نیابد زیان چرا معنی مؤمن از ایمن است امانت ز مؤمن هم از مؤمن است بفرمود آنسید انس و جان اشارت کند گر کسی بر زبان رسد زان اشارت بمؤمن ضرر درآید از ین فعل اندر سقر مسلط نماید خدای جهان جرب را ز روی عتاب و چنان بسایند و خاینند با همدگر که آید همه استخوانها بدر ند اما تقی در دهد آن زمان که دانی در انچه بود این زیان اشارت بمؤمن برای ضرر چو گردید پوشیده با چشم و سر