Page 307

۲۹۵ پس انهم رسد برتو چونسنگ دار نباید که باشی از انسک نکار چو دانند پاکان بهر قضات بدانند کاین غیظ بس ناوست اگر نیک بینند و کربد به راه بد آنست جمله زنزد آله نیارند خمشمی به روی کسی ز غیظ اند ایشان گریزان بسی رسد هر چه از نیک و زشت جهان ندانند آنر از نزدیکان چو دانند از حق بر آن شادمان همه خرمی باشد از دوستان از نیست مکظوم بن غیظ شان وزین است دایم بپاشان بیان حکایت شنیدم کسی از ره ارتداد به سلمان بادج دشنام داد نیا شفت از گفته زشت او جوابش چنین گفت آن نیکوخو ندانم چه حالم بر روز جزاست چه احوالم آخر پیش خدا اگر سبئاتم بروز شمار زنیکی فزونتر برآور و بار چیزیکه گفتی از آن بدترم ازین گفته تو چه نقصی برم