Page 257

۲۴۳ زروی کرم ایخدای اجل جداکن ازین پیر طول امل درین بود کان مردک بجینو همان دست بیل انداخت دور برفت و بیک سایه آرمید ازین راحت آمدنش را نوید گذر کرد زآنجای عیسی پیش بهر جا که بوده است از کارخویش غرض پس چو آمد بانجایگاه نظر برفتادش برآن پیر راه که افتاده آرام و بی اضطراب در آنسایه بودست آرام خواب بگفت آن نبی کایخداوندا زطول امل دورش باز دار همان بد که آن پیر زار نزار سندبیل در گردید غوکا ندا کردش اندر زمان آن نبی که ای مرد دهقان پیر غنی چرا ترک کرده بدی کار خویش گرفتی دوباره چپ کار پیش بگفتا که ای سید پاکدین دوفکرم بدان در رمیدان بن همیکردم اینکار در دل سیر که چون بارعمرم بر چه زحمت کشم در چه جان بر لبم که مرگست نزدیک بهر تنم