Page 248

۲۳۶ درین استقامت نبوده حلم نبوده است این شیوه از حلم کم همین خاصه بوده نه از عارفان ولی هست این خاصیت از سگان صدا چون کنی بهر نان شان بیایند روان و دوان بهر نان وگر رانیش پس رود از قفا همین شیوه از سگ بود بر ملا همین را که کردم تصدیق و صفا ز خاصیت سگ بگردم ادا خواص سگان بس بود بیشتر کجا میتوانم ادایش زیر زپاکان راه خدا و یقین بود شیوه ایجان جان اینچنین بود حلم این گر بدانی کنون چو دانی بخود حکم آری جنون چو بینی همه از ره اتقیا بدانی ز خود راه جهل و خطا چو یابی زحلم بزرگان خبر خیال بزرگی بر آری ز سر ازین حلم اگر چو گردی ز دل ز اطوار خود می شوی بس خجل همین بندگان خدایند و بس ز ما حاصل عمر نی جز هوس حکایت