Page 246

۲۳۴ همین لطف چون جو آراو دید کرم از تو بر من از و شد پدید بحل کردمش من ببخشایشش زآسایش و بهر نمایشش چو این نفع از او بمن در رسید الهی کرم کن بر آن هم مزید ببین حلم انیست ای با صفا که او سرشکستش بی این مدهای زحکمت بود علم و حلم ای آخ تو بیحکمت از این کجا حظه بر ببین نیکمردان چنین کرده اند بدشنام خلق آفرین کردانید حکایت شنیدم که عثمان حیری بیجا بد آماده از بهر ذکر خدا کسی آمد و دعوتش در نمود که شوق و عقیدت مرا در فزود کرم گرنمائی بیایم کرم بی خرمی از تو درون دلم بفرمود آن سید پاکدین که دعوت بود با اجابت قرین بیایم بهر وقت در خواهیم تو هردم که من سرکنی راییم معین نمودش ز وقت طعام باظهار شاد و بدلا شادکام