Page 230

۲۲۰ بگفتند قسمت نه یاری نمود ندیدیم مولا وعنقا فزود بگردیم پس سوی مسکن براه که بس روی امید باشدسیاه رفیق دگر گفت لازم چنین نمازی بخواهیم بر شاه دین سوی شهر رفتند هر دو روان غم آسا بدل نی زتاب وتوان بسی خرمیها بدلها فزود کز آن عارضه بهر آن شه نبود سلام ونیاز آوریدند پیش ز دیدار او شکر کردند بیش نشستند و با هم همه ماجرا نمودند اندر تکلم اداء که یعنی دروغست و دور از طیو[ر؟] چرا کذب زایشان نماید ظهور بپرسید آنشاه دین ماجرا که دارید با خود چه حرف از خفا بگفتند اینواقعه پیش او نمودند اظهار زان گفتگو بفرمود کائی دوستان امین به صدقست بس قول ایشان قرین طیوران که کردند سرگم حساب درآمد بم چشم بیدار خواب بود خواب اهل تقی اخلم فوت اگه گفتند النوم اخ الموت مس