Page 218

۲۰۸ بخیری که یاور بدینت نبود چو دانستی ازوا و جانسون همین شکر تقوای و سالکه بین زهد را نیک مالک بود زنعمت گذشتی بمنعم نوان برفتن نگردید چون دل گران به لذات وشهوات الفت نما سوی عیش در نفس شهرت ندا همین شکر باشد خداوندان همین شکر آر دترا روی او در بیان اقسام شکر بدلون زبان تن همین شکر دل باشدای پاک دین که از روی ایمان صدیقی نقین که خواهی زبهر همه خلق خیر چو آری به نعمای مردم توقیر همه نعمت خلق بینیش بدیدن همه شاد باشی دوشیر حسد ناوری و همه شادمان به آسایش خلق خرم زمان بخیر همه خلق میلان دل نه خرم که بیند کسی معجل بود باز بان شکر گفتن خیان بحمد خدای زمین و زمان تعلق به تن چیست شکر خدا بدان تا بگردی بشکر آشنا